Projektowana architektura wynika z o ograniczeń i utrudnień miejsca. Konieczność stworzenia bariery dla zabudowy mieszkaniowej przed uciążliwością kolei i równoczesne zapewnienie połączenia między rozdzielonymi trakcją terenami wymusza zasadne ekonomicznie rozwiązanie. Proponowane symbiotyczne połączenie bloku mieszkalnego jako żywopłotu i mostu jako ciągu handlowego wnosi nową jakość zamieszkiwania. Dwa odmienne elementy: masywny blok mieszkaniowy oraz lekka, ruchliwa wstęga pasażu handlowego łączą się współzależnie (strukturalnie i funkcjonalnie), tworząc spójny, synergiczny układ. Projektowany budynek w formie długiego na 270 m 6-piętrowego bloku stanowi mocny element przestrzenny porządkujący zastany charakter tkanki urbanistycznej.
Wstęga pasażu, która dynamicznie wznosi się, załamuje i przebiega nad torowiskiem jest wyrazista i konkretna, ciężka formalnie i materiałowo ( to żółty żelbetowy ceownik). Dla kontrastu okazała bryła liniowca próbuje okryć się fasadą lekką i eteryczną: od zachodu i południa "ruchliwym", ażurowym przeszkleniem; od wschodu i północy gęstą płaszczyzną bluszczu, która formalnie dematerializuje budynek. Ponadto zieloną ścianę, sperforowaną otworami okiennymi, ożywiają wystające balkony.