Projektowany zespół zabudowy mieszkaniowej skalą i charakterem wpisuje się w kontekst miejsca i tradycję przedwojennej architektury socjalnej ziem zachodnich. Swoją formą nawiązuje do sąsiadującego domu o prostej bryle z dwuspadowym, bezokapowym dachem. Dziewięć wolnostojących budynków rozmieszczono równomiernie na całej powierzchni działki, zachowując prawidłowe nasłonecznienie i przewietrzanie a także intymność i komfort mieszkania wśród zieleni. Pięć domów skupia się centralnie wokół prostokątnego wnętrza tworząc mini pasaż handlowy. Wewnętrzna uliczka osiedlowa z placykami i skwerami rekreacyjnymi spina osiedle z ulicą Kiełczowską.
Decyzja o wyborze tradycyjnej, archetypicznej formy obiektów podyktowana została z jednej strony względami ekonomicznymi i technologicznymi, z drugiej przekonaniem o sile i pięknie prostych rozwiązań, które mają szansę oprzeć się zmieniającym modom. Pełną, monolityczną bryłę obiektu rozrzeźbiają uskokowe wycięcia loggii na ścianach szczytowych, podcięcie strefy wejściowej w parterze oraz delikatna, naprzemienna perforacja ścian i dachu oknami zwykłymi i kolankowymi. Założono jednolitość, homogeniczność wyrazu architektonicznego projektowanego zespołu. Zdecydowano się na dominację bieli. Z drugiej strony projekt przewiduje wprowadzenie elementów identyfikujących i odróżniających od siebie 9 jednostek mieszkalnych w postaci drobnych akcentów kolorystycznych oraz subtelnych motywów roślinnych na elewacjach.