Projektowany obiekt wpisuje się w zastaną sytuację i kontynuuje zaplanowane w latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku założenie na które składa się Teatr im. Jana Kochanowskiego i istniejący budynek Galerii Sztuki Współczesnej w Opolu. Położony w centrum miasta teren jest ważnym i uczęszczanym miejscem. Rozbudowa GSW szanuje tradycje i przyzwyczajenia mieszkańców i użytkowników będąc obiektem o neutralnej, acz eleganckiej formie, której ekspresja ujawnia się po bliższym poznaniu. W ten sposób próbuje się przyciągnąć użytkownika dając mu za każdą wizytą nowe wrażenia z obcowania z przestrzenią Galerii. Budynek wpisuje się w tradycje miejsca, gabarytem, a w szczególności wysokością i linią zabudowy kontynuując zapisaną trzydzieści lat wcześniej myśl urbanistyczną. Proponowane materiały elewacyjne zastano na pobliskim terenie. Siatki, pokrywające niższe kondygnacje podobne są do siatki na istniejącym budynku GSW, a błyszcząca, ażurowa okładzina wyższej części (pionowe metalowe lamele) koresponduje z okładziną sznurowni sąsiadującego teatru. Także fasady szklane planuje się wykonać w technologiach podobnych do tych na istniejących obiektach. Położony po zachodniej stronie kompleksu budynek flankuje niewielki pasaż, który utworzono przez lata użytkowania. Planuje się obudowanie go, tworząc kameralny ogród sztuki. Plac ten staje się zachętą do bliższego poznania i wizytówką Galerii.