Koncepcja przestrzenna projektowanego zespołu odnosi się do podstawowych wyróżników architektonicznych teatru, jakimi są kurtyna i scena. Kurtyna pełniąc rolę oddzielającego/zasłaniającego parawanu, wprowadza element tajemnicy, ekscytacji, oczekiwania na wydarzenie. Scena - strefa za kurtyną - jako miejsce akcji ogniskuje uwagę oraz organizuje przestrzeń wokół siebie. Cały projektowany zespół, tj. teatr muzyczny i towarzyszące mu funkcje usługowe typu: hotel, restauracja, księgarnia muzyczna, itp. otoczone zostały ujednolicającą elewacją, stanowiącą rodzaj parawanu, za którą mieszczą się sceny - przestrzenie koncentrujące główne aktywności użytkowników "teatru". Scenom, w zależności od położenia przypisane zostały określone funkcje.
Scena miejska - ogólnodostępny dziedziniec przekryty szklanym dachem, z którego możemy dostać się do teatru, restauracji, hotelu, itp.
Scena widzów - główne foyer teatru, dwukondygnacyjnej wysokości kolista przestrzeń ze schodami wejściowymi.
Scena teatru - właściwa scena teatru, powiększona i zmodernizowana, z zastosowaniem współczesnych rozwiązań technicznych.
Scena pracowników - foyer zaplecza - przeszklone atrium pełniące rolę integracyjną i rekreacyjną dla pracowników teatru.
Projektowana fasada budynku w warstwie metaforycznej nawiązuje do formy kurtyny. Jej fałdy i plisowania przetransponowano na wertykalny, reliefowy charakter elewacji. Zewnętrzny podział pokrywa się z wewnętrznym podziałem na strefę użytkowników od północy i pracowników od południa i ma swoje odbicie w podziale na elewację kamienną i szklaną.