Przedstawiona propozycja to architektura sztucznej topografii, kształtuje obiekt jako krajobraz, w którym kubaturę "schowano" pod "zieloną skarpę". Dzięki temu budynek znika; patrząc z oddali, widzimy tylko krajobraz - skarpę porośniętą trawą, która stanowi naturalną całość z ogrodem zoologicznym.
Ostateczna forma obiektu zdefiniowana została przez kształt kontynentu Afryki, widoczny w rzucie budynku. Zastosowanie tak silnego elementu formalnego ma znaczenie nie tylko symboliczne i edukacyjne, ale nadaje również klarowność całemu założeniu. Odwołanie do prostego, jasnego skojarzenia sprawia, że obiekt jest rozpoznawany już przy wejściu do Zoo i jako charakterystyczny może stać się znakiem w przestrzeni.
W sensie metaforycznym obiekt nawiązuje do Afryki, jako "czarnego lądu" zatopionego w życiodajnych wodach mórz i oceanów. W projekcie ma to odzwierciedlenie w samym ukształtowaniu założenia i rozkładzie funkcji.

POWRÓT